[PSE] [CH4] The Shapherd Boy

posted on 19 Feb 2014 17:01 by baifern25

.

 

 

 

[CH4] The Shapherd Boy

Personage : Dahlia Thiemid

.
.

  ...กลิ่นยายังคงคละคลุ้งอย่างทุกวัน…

เช่นเดียวกับกลิ่นคาวเลือดที่ยังคงติดมือ

  ทุกคนมักจะเชื่อกันไปเองว่าเช้าวันใหม่จะสดใสอยู่เสมอ แล้วใยเช้านี้...จึงดูหดหู่กว่าทุกวันเล่า?

.

  จบจากภารกิจตามหาอัครเทวทูตเรมิเอลแล้ว...ตนก็ยังคงขึ้นชื่อว่าเป็นนักโทษเหมือนอย่างที่เคยเป็น ปลอกคอไม่ได้ถูกปลดออก คำกล่าวหายังคงไม่ถูกลบทิ้ง ใช้ชีวิตไปในแต่ละวันตามคำสั่งจากเบื้องบนเพื่อประวิงเวลาตาย ตนเลิกถามหาเหตุผลจากคนอื่นมานานมากแล้ว โดยเฉพาะกับคำสั่งจากผู้ที่อยู่สูงกว่าตน สิ่งที่ตนอยากรู้มีแค่ทำอะไร ที่ไหน และอย่างไร ส่วนเรื่องทำไปทำไมนั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาใส่ใจเท่าไหร่ ขอแค่นั่นไม่ทำให้ตนเดือดร้อนก็เพียงพอแล้ว ระบบความคิดของเขาจะว่าเรียบง่ายก็เรียบง่าย จะว่าซับซ้อนเข้าใจได้ยากนั่นก็แล้วแต่คนมอง

.

ในชี้วิตนี้ตนไม่ใคร่สนใจเรื่องของคนอื่นมากนัก มนุษยสัมพันธ์ก็ถือว่าไม่ได้แย่แต่ก็ไม่ได้ดี แม้แต่กับหัวหน้าหน่วยของตนก็แทบจะคุยกันนับครั้งได้ถ้าไม่นับเรื่องงาน อาการ ‘ขวานผ่าซาก’ ของคนๆนั้นเป็นที่ขึ้นชื่อลือชาถึงหน่วยอื่น ไม่ค่อยมีใครอยากจะพูดคุยกับเขาคนนั้นนักหรอก แต่ถ้าใครมาถามเขา ไม่ว่าหัวหน้าของตนจะมีนิสัยอย่างไร ก็ไม่ใช่เรื่องที่ตนจะต้องไปวิจารณ์ ...ทำตามคำสั่ง เคารพลำดับศักดิ์ สงบปากสงบคำกับเรื่องที่ควร… ก็พอแล้วนี้?

.

เอาละ...งานวันนี้ก็ประเดประดังเข้ามากันอีกแล้ว

.

“ …เมื่อไหร่จะถึงตอนเย็นนะ…. ”

.

.

.

[ส่วนแถม]
.
.
.
.

ถ้าเปรียบช่วงเช้าเป็นช่วงเวลาแห่งความเหน็ดเหนื่อย...เวลาในตอนกลางคืนก็คือเวลาที่เขาใช้ในการเยียวยา และยาชั้นดีในการเยียวยาครั้งนี้ก็ไม่ใช่อะไรนอกจากคนรักของตน ร่างโปร่งอิงแอบอยู่กับแผ่นอกแกร่งบนเตียงนุ่ม ขนาดเตียงกว้างขวางแต่คนสองคนกลับเลือกที่จะแนบชิด พวกตนใช้เวลาช่วงนี้ไปกับการพูดคุยถึงเรื่องราวที่พบเจอมาในตอนกลางวัน หยอดคำหวาน สาบานคำสัตย์ ไปตลอดจนการร่วมรักกันยันเช้าวันใหม่ เป็นอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

คนรักของตนเป็นปีศาจ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่มากในตอนที่พวกเขาเริ่มคบกันแรกๆ หลังจากความค่อยๆแตกกับคนรอบข้างทีละคนๆ ตนก็ได้แต่ปล่อยไปอย่างช่วยไม่ได้ เพราะคิดมาตั้งแต่ตอบตกลงคบกับอีกคนแล้วว่าอะไรจะเกิดก็คงต้องปล่อยให้มันเกิด

.

“ เหม่ออะไรอยู่หรือดาห์เลีย? ” เสียงทุ้มกระซิบที่ข้างหู

.

“ ก็แค่คิดว่าเมื่อไหร่คุณจะขยับสักที ” เจ้าของชื่อตอบกลับอย่างเย้าแหย่

.

“ ไม่ต้องรีบ...ข้าว่าเรามีเวลากันอีกเยอะ ”


.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

?


...ชู่ว์…….ได้เวลานอนของเด็กดีแล้วนะครับ...


Comment

Comment:

Tweet